Mick Broad, Manchester'daki Royal Northern Müzik Okulu'nun (RNCM) müziğin bu hastalıkla yaşayan insanlara nasıl destek olabileceğine dair araştırmasına katıldı. Proje, Parkinson'la yaşayan insanların bestecilerle birlikte çalışarak kendi kişiliklerini ve müzik sevgilerini yansıtan müzikler yaratmalarını öngörüyor.
Bay Broad ile çalışan besteci Emily Howard, eserini bestelemeden önce kendisine "yaklaşık 200 adet 90'lar rave şarkısı örneği" gönderdiğini söyledi. "Hepsini ve ayrıca 70'ler progresif rock türünü dinledim," dedi. Besteyi piyanoda çalınırken duyan Mick, bunu "güçlü" ve "kesinlikle mükemmel" olarak tanımladı. Hem rap hem de house müziğinin veya "büyük, güçlü bas"ı olan her şeyin hayranı olduğunu açıkça belirtti. Müzik "sizi her yere, her yere götürebilir" diye ekledi.
Besteci Emily Howard, Mick'in parçasının "kalıpları kırmasını" istediğini söyledi. Bayan Howard, Mick'in zevkinin "kendisiyle yankı bulduğunu" ve "kalıpları kıran enerjik ve tutkulu" bir şey bestelemeye ilham verdiğini söyledi.
Parça, RNCM tarafından düzenlenen bir konserde Parkinson hastalarıyla oluşturulan diğer iş birlikleriyle birlikte ilk kez seslendirildi. RNCM'den Dr. Michelle Phillips, üniversitenin Parkinson hastalarıyla iş birliği yapma projesi için "ideal bir konumda" olduğunu ve "müziğin hayatlarında nasıl bir rol oynadığını daha iyi öğrenebileceğimizi" söyledi.
Müzik sayesinde Parkinson hastalarının semptomlarını, ruh hallerini ve günlük rutinlerini nasıl yönetebileceklerine dair beş yıllık bir çalışma yürütülüyor.
