Kenya'nın en yoksul bölgesi olan Turkana'yı harap eden, az bilinen ve yıkıcı bir hastalık olan miketoma, mantar veya bakteri kaynaklıdır. Vücuda açık yaralardan, hatta çok küçük olanlardan girer ve giderek dokuyu, kası ve kemiği aşındırır, bu da genellikle ampütasyona yol açar. Miketoma, kuzey Kenya'yı da içeren "miketoma kuşağı" olarak adlandırılan bölgede yaygın ve ciddi anlamda yetersiz fon ve araştırma ile karşı karşıya.
Hastalık sadece şiddetli fiziksel acıya değil, aynı zamanda sosyal damgalanmaya da neden oluyor. Ayağını miketomaya kurban veren Joyce Lokonyi gibi hastalar, hastalığın bulaşmasıyla ilgili yanlış anlamalar nedeniyle toplulukları tarafından sıklıkla dışlanyoır. İlaçları karşılayamama, hayvanları satmak gibi çaresiz önlemlere rağmen, enfeksiyon kemiğe ulaştığında genellikle ampütasyonu tek seçenek olarak bırakıyor. Bu durum, kişinin hayatı üzerinde derin sonuçlar doğuruyor, çalışma ve ailesini geçindirme yeteneğini sınırlıyor.
Turkana'da nüfusun büyük bir bölümünün yoksulluk içinde yaşadığı ve sağlık hizmetlerine erişimin sınırlı olduğu bir yerde, miketoma oradaki çiftçileri ve çobanları orantısız bir şekilde etkiliyor. Hastalık ancak yakın zamanda Dünya Sağlık Örgütü tarafından ihmal edilmiş bir hastalık olarak tanındı. Genellikle okuma yazma bilmeyen yerel halkın çoğu, hastanelere genellikle ileri ve geri dönüşü olmayan durumlarla geleneksel tıbba başvuruyor.
Miketoma'nın tedavisi zorlu olduğu kadar pahalı, tedavi 2.000 dolara kadar mal oluyor ve bir yıl sürüyor, üstelik önemli yan etkilere sahip. Kenya'nın yetersiz sağlık sistemi ücretsiz teşhis ve tedavi sağlamıyor, bu da hastaları yabancı yardıma bağımlı bırakır veya geçimini zor sağlayan çiftçiler için hayal bile edilemeyen meblağlarla karşı karşıya bırakıyor. Lodwar Hastanesi'nde laboratuvar teknisyeni John Ekai'nin belirttiği gibi, miketoma ciddi şekilde ihmal edilmiş bir hastalık ve sınırlı iyileşme oranı ve takipte kaybedilen birçok hasta ile etkilenenler için uzun vadeli manzara kasvetli duruyor.
